Podmiot gospodarczy będący dłużnikiem

3. Podmiot gospodarczy będący dłużnikiem, a prowadzący działalność gospo-darczą w formie przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego ma przywileje, jeżeli egzekucja skierowana zostanie do rzeczy niezbędnej do prowadzenia tej działalności.

Pojęcie przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym, a o takie pojęcie chodzi, wyjaśnia art. 551 k.c. Według tego przepisu przedsiębiorstwo, jako zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, obejmuje wszystko to, co wchodzi w jego skład, a w szczególności: 1) firmę (nazwę), znaki towarowe i inne oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo, 2) księgi handlowe, 3) nieruchomości i ruchomości należące do przedsiębiorstwa, w tym produkty i materiały, 4) patenty, wzory użytkowe i zdobnicze, 5) zobowiązania i obciążenia związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, 6) prawa wynikające z najmu i dzierżawy lokali zajmowanych przez przedsiębiorstwo. Natomiast za gospodarstwo rolne uważa się grunty rolne wraz z gruntami leśnymi, budynkami lub ich częściami, urządzeniami i inwentarzem, jeśli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą, oraz prawami i obowiązkami związanymi z prowadzeniem gospodarstwa rolnego (art. 553 k.c.).

4. Wspomniany dłużnik może, gdy egzekucja zostanie skierowana do rzeczy niezbędnej do prowadzenia jego działalności gospodarczej, wystąpić z wnioskiem do sądu o wyłączenie tej rzeczy spod zajęcia. Równocześnie powinien on wskazać we wniosku składniki mienia, z których możliwe jest zaspokojenie roszczenia wierzyciela w zamian za rzecz zwolnioną.

5. Wniosek dłużnika powinien być skierowany do sądu egzekucyjnego, a nie do sądu gospodarczego, sąd ten bowiem nie jest sądem egzekucyjnym. Właściwym miejscowo będzie sąd egzekucyjny, przy którym działa komornik prowadzący przeciwko dłużnnikowi egzekucję (art. 758 k.p.c.).

6. O wyłączeniu rzeczy spod zajęcia orzeka sąd po wysłuchaniu stron. Sąd może w tym celu wyznaczyć posiedzenie bądź odebrać od stron oświadczenie na piśmie (art. 760 § 2 k.p.c.).

Leave a Reply