Ochrona dłużnika przeciw egzekucji

8. Co do momentu końcowego egzekucji z art. 1049 k.p.c. nie ma w doktrynie jednolitości poglądów. Zdaniem J. Korzonka egzekucja z art. 1049 k.p.c. kończy się z chwilą wypłaty przez dłużnika wierzycielowi zaliczki na koszty wykonania czynności, albowiem po tej czynności wierzyciel nie potrzebuje już żadnych aktów przymusu (J. Korzonek: Ochrona dłużnika przeciw egzekucji, „Głos Prawa” 1938, nr 1-2, s. 12). Inne stanowisko zajmują M. Buczkowski (Wadliwości w stosowaniu art. 818 k.p.c.. Pal. 1939, nr 7-9, s. 306) i K. Korzan (Glosa do uchwały SN z dnia 22 kwietnia 1 968 r., III CZP 37/68, NP 1 969, nr 9, s. 1451 ). Wymienieni autorzy uważają, że dopiero wykonanie czynności jest tą chwilą, z którą kończy się omawiana egzekucja. Wierzyciel uzyskuje zaspokojenie, a egzekucja osiąga swój cel. Moim zdaniem ściągnięcie sumy pieniężnej na koszty przeprowadzenia czynności zastępczej kończy już egzekucję. Chociaż dłużnik może potem jeszcze stawiać cały szereg przeszkód, tak że wierzyciel nie będzie mógł zrealizować tytułu wykonawczego, nie można podzielić poglądu M. Buczkowskiego i K. Korzana, że upoważnienie wierzyciela do zastępczego spełnienia czynności mieści w sobie „zakaz przedsiębrania przez dłużnika wszelkich prze- ciwdziałań. Jeżeli dłużnik uniemożliwia lub utrudnia wierzycielowi wykonanie czynności, wierzyciel może posiłkowo domagać się zastosowania względem dłużnika środków przewidzianych w art. 1051 k.p.c.” Stanowisko to bowiem nie uwzględnia faktu, że w tytule wykonawczym musiałby być explicite zawarty taki zakaz (art. 777 k.p.c.). Brak takiego zakazu uniemożliwa przeprowadzenie egzekucji z art. 1051 k.p.c. Dla zmuszenia zatem dłużnika do zaniechania czynienia przeszkód wierzycielowi w realizacji tytułu wykonawczego należałoby wystąpić z pozwem o odpowiedni zakaz i dopiero prowadzić egzekucję z art. 1051 k.p.c.

Leave a Reply