Możliwość ponownego prowadzenia egzekucji

Na tle art. 838 d.k.p.c. uznawano, że dopuszczalna jest egzekucja na podstawie tego samego tytułu wykonawczego, jeśli dłużnik dopuszcza się takich samych czynów (po wydaniu wyroku lub wszczęciu egzekucji), jakich mu w wyroku zakazano, mimo wykonania już tytułu wykonawczego obejmującego zakaz określonego postępowania lub nakaz powstrzymania się od pewnych czynności. Stanowisko to uzasadniano m.in. tym, że omawiane tytuły zawierające zakazy i nakazy wymagają określonego zachowania się na stałe, bez ograniczenia w czasie tego obowiązku. Poglądy te nie straciły na aktualności i pod rządem obowiązującego art. 1051 k.p.c. Skoro w obecnym stanie prawnym istnieje możliwość ponownego prowadzenia egzekucji o przywrócenie pierwotnego stanu na podstawie tego samego już wykonanego tytułu wykonawczego (art. 817 k.p.c.) w przypadku ponownego naruszenia, to tym bardziej można prowadzić egzekucję z art. 1051 k.p.c. o nakazanie zaniechania naruszeń lub nieprzeszkadzania czynnościom wierzyciela.

Jeżeli tytuł wykonawczy wydany został w postępowaniu zwykłym, a dotyczył nakazu zaniechania określonych czynności lub nieprzeszkadzania czynnościom wierzyciela, to w razie działania dłużnika wbrew obowiązkowi – mimo stosowania środków przymusu – można na podstawie tego samego tytułu prowadzić dalszą egzekucję z art. 1051 k.p.c. Pogląd, że wyrok taki został „skonsumowany” jest błędny. Wynika to wyraźnie z dyspozycji art. 1051 k.p.c.

6. W art. 1051 k.p.c. chodzi o wymuszenie biernego zachowania się dłużnika, w odróżnieniu od art. 1050 k.p.c., w którym chodzi o wykonanie pozytywnej czynności.

Leave a Reply