Egzekucja z art. 1050 k.p.c.

Przeciwko uznaniu dopuszczalności przeprowadzenia egzekucji wykonania czynności naukowych lub literackich i wykonania dzieła artystycznego wypowiedziało się słusznie w literaturze wielu autorów, którzy zgodnie uważają, że nie można zmusić dłużnika do wykonania czynności mającej charakter indywidualnej twórczości naukowej, literackiej czy artystycznej, gdyż wykonania ich nie można uznać za zależne wyłącznie od woli dłużnika (W. Siedlecki: Zarys postępowania cywilnego, Warszawa 1 966, s. 500). Nie da się bowiem stwierdzić, czy dłużnik ma w danej chwili konkretne możliwości bądź czyjego stan duchowy w danym czasie pozwala mu na wykonanie takiej czynności (J. Korzonek w: Komentarz do k.p.c., s. 1 306). Inne czynności wymienione przez M. Allerhanda oraz podane przez J. Korzonka, a także wypełnienie zobowiązania rodziców do spowodowania podjęcia i kontynuowania nauki przez dzieci oraz nieprzekra- czanie zakazu osobistej styczności z dzieckiem przez rodziców zależą wyłącznie od woli dłużnika.

2. Egzekucję z art. 1050 k.p.c. wszczyna się na wniosek wierzyciela, do wniosku należy dołączyć tytuł wykonawczy (art. 797 k.p.c.). We wniosku powinno być zawarte żądanie wyznaczenia dłużnikowi terminu do wykonania czynności i zagrożenie grzywną. Brak jednakiego ostatniego żądania wobec wskazania we wniosku rodzaju świadczenia i sposobu egzekucji zupełnie wystarcza do jej przeprowadzenia na mocy omawianego przepisu, skoro obowiązkiem sądu jest wyznaczenie dłużnikowi terminu do wykonania czynności z zagrożeniem grzywną.

Jeżeli wykonanie czynności wymaga wydatków pieniężnych lub dostarczenia materiału, do czego jest zobowiązany wierzyciel (art. 1050 § 2 k.p.c.), we wniosku powinna też znaleźć się o tym wzmianka.

Wniosek o wszczęcie tej egzekucji składa się do sądu jako organu egzekucyjnego, w którego okręgu czynność ma być wykonana.

Leave a Reply