Dwa stadia egzekucji

Ostatni rodzaj to upoważnienie udzielane przez sąd w postępowaniu rozpo-znawczym, w razie, gdy dłużnik nie spełnia w terminie określonej czynności (art. 480 § 1 k.c.). Przedmiot postępowania jest w sytuacji przewidzianej w art.

480 § 1 k.c. taki sam, co w hipotezie art. 1049 k.p.c. Jednakże art. 1049 k.p.c. nie ma zastosowania, gdy w samym tytule istnieje upoważnienie wierzyciela do wykonania oznaczonej czynności. Przykładem może być tytuł egzekucyjny wydany w trybie petytoryjnym lub posesoryjnym, w którym nakazano zasypanie piaskiem lub ziemią wykopanych dołów i rowów na drodze, nakazano usunięcie zapory wzniessionej na drodze dojazdowej, zburzenie fundamentów wybudowanych na gruncie – w oznaczonym terminie po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu (termin ten może być przez sąd określony w zależności od charakteru i zakresu czynności, np. dwa tygodnie od uprawomocnienia się orzeczenia), z tym zastrzeżeniem, że jeżeli dłużnik w tym terminie czynności nie wykona, upoważnia się wierzyciela do jej wykonania.

4. Sposób egzekucji przewidziany w art. 1049 k.p.c. obejmuje w zasadzie dwa stadia, a w szczególności: 1) wezwanie dłużnika przez organ egzekucyjny (sąd) do wykonania czynności w oznaczonym terminie i 2) umocowanie wierzyciela do wykonania czynności na koszt dłużnika i przyznanie wierzycielowi, w razie jego żądania, potrzebnej na ten cel kwoty. Te dwa stadia egzekucji nie przebiegają jednocześnie, lecz pierwsze musi poprzedzać drugie, które może okazać się zbędne, jeżeli dłużnik zastosuje się do wezwania sądu obejmującego pierwsze stadium omawianej egzekucji, czyli wykona czynność w wyznaczonym przez sąd, stosownie do okoliczności, terminie. Drugie stadium egzekucji, zatem tj. upoważnienie wierzyciela do wykonania czynności na koszt dłużnika i przyznanie na jego żądanie potrzebnej na ten cel kwoty, może nastąpić dopiero po bezskutecznym upływie terminu zakreślonego przez sąd.

Leave a Reply